Krioterapia to bodźcowe, stymulujące stosowanie powierzchniowo temperatur kriogenicznych (poniżej -100oC) działających bardzo krótko 2-3 minuty dla wywołania i wykorzystania fizjologicznych i ustrojowych reakcji na zimno, w celu wspomagania leczenia podstawowego i ułatwienia leczenia ruchem.
Stosowanie krioterapii u pacjenta jest zalecane ze względu na jej działanie przeciwbólowe, przeciwobrzękowe, przekrwienne, zmniejszające napięcie mięśniowe.
Krioterapia ogólnoustrojowa trwająca 2 do 3 minut w temperaturze -100oC do -160oC wywołuje zarówno u osób zdrowych jak i cierpiących na różnego rodzaju choroby szereg niezwykle ważnych leczniczo efektów klinicznych, hormonalnych i biochemicznych. Wartość lecznicza niskich temperatur polega na:
Odczuciu subiektywnego ustąpienia bólów stawowych
Wzmożeniu chęci wykonywania ruchu (w tym ćwiczeń leczniczych)
Wpływie na wzrost odporności ustrojowej
Poprawie nastroju chorych
Znikaniu uczucia zmęczenia
Stworzone zostają zatem nowe komfortowe warunki do postępowania rehabilitacyjnego, które stosuje się bezpośrednio po zabiegu.
Liczne badania dotyczące aspektów działania ogólnoustrojowej krioterapii i jej bezpieczeństwa, a także korzystnego wpływu na różne mechanizmy ochronne i obronne ustroju powodują, iż metoda, oczywiście łączona z intensywną kinezyterapią znalazła dotychczas następujące wskazania:
Wielostawowe zapalne schorzenia układu ruchu:
Reumatoidalne zapalenia stawów (RZS)
Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK)
i inne
Zmiany zapalne stawów o podłożu metabolicznym:
Skaza moczanowa (dna)
Łuszczycowe zapalenie stawów
Pierwotne i wtórne zmiany zwyrodnieniowo zniekształcające
Fibromyalgia
Wszelkie stany pourazowe, przeciążeniowe i zapalne układu ruchu